Leczenie uzależnienia od hazardu

Termin „hazard” wywodzi się od arabskiego słowa az-zahr, oznaczającego grę w kości. W języku angielskim hazard to ryzyko, a we francuskim — przypadek, łut szczęścia. Określa się nim wszystkie gry na pieniądze lub inne przedmioty wartościowe, których wynik nie zależy od umiejętności czy wiedzy gracza, ale jest dziełem przypadku.

Gry hazardowe są tak niebezpieczne, ponieważ na początku wydają się jedynie niewinną rozrywką. Wizyta w kasynie czy lokalu z automatami to sposób na wieczorną nudę, gra w karty na pieniądze daje dreszczyk emocji, a kolejna zdrapka kosztuje tylko 2 złote. Od ryzyka związanego z grą można się jednak uzależnić, a skutki bywają tragiczne — spirala długów, problemy z wierzycielami, utrata pracy, rozpad rodziny, samobójstwa.

Osoby nieuzależnione potrafią właściwie ocenić sytuację i w dowolnym momencie przerwać grę — mają świadomość, że nie mają żadnego wpływu na jej wynik. Problem zaczyna się wtedy, gdy gra przestaje być rozrywką: pojawia się nieodparta chęć dalszego grania, rosną stawki, rosną przegrane.

U hazardzistów pojawiają się zaburzenia w logicznym myśleniu. Wydaje im się, że wynik gry zależy wyłącznie od nich, a wygrane traktują jako efekt własnej wiedzy i doświadczenia, nie szczęścia. Zatapiają się w świecie fantazji — ułudy o wielkiej wygranej, która wszystko odmieni. Zaczyna się pożyczanie pieniędzy i zaciąganie kredytów, a całe życie koncentruje się wokół gry.