608 120 673

Uwolnij siebie !

Daj nam 3 dni ! Przekonaj się czy Nasza oferta jest dla Ciebie !

Hazard

Termin „hazard” wywodzi się od arabskiego słowa „az-zahr” oznaczającego grę w kości. W języku angielskim „hazard” oznacza ryzyko, a w francuskim przypadek, łut szczęścia. Terminem tym określa się wszystkie gry na pieniądze lub inne przedmioty wartościowe, których wynik nie zależy od umiejętności czy wiedzy gracza, ale jest dziełem przypadku (losu).

Istnieją różne warianty uzależnienia od hazardu. Wśród nich można wymienić:

  • loterie i gry liczbowe;
  • ruletka;
  • automaty do gier;
  • gry karciane;
  • gra w kości;
  • zakłady sportowe;
  • zakłady wzajemne;
  • wyścigi (konne, psów);
  • kasyna online;
  • bingo;
  • konkursy typu audiotele;
  • gra na giełdzie Forex.

Gry hazardowe są tak niebezpieczne, ponieważ na początku wydają się jedynie niewinną rozrywką. Wizyta w kasynie bądź lokalu z automatami to sposób na wieczorną nudę, gra w karty na pieniądze powoduje dreszczyk emocji, a kolejna zdrapka kosztuje tylko 2. Od ryzyka związanego z grą można jednak się uzależnić. Skutki takiego uzależnienia są tragiczne – spirala długów, problemy z wierzycielami, utrata pracy, rozpad rodziny, samobójstwa.
Osoby nie uzależnione od hazardu potrafią właściwie ocenić sytuację i w dowolnym momencie przerwać grę. Doskonale zdają sobie sprawę z tego, że nie mają żadnego wpływu na wynik gry. Hazard staje się problemem, gdy grę/obstawianie przestaje się traktować jako rozrywkę. Taka osoba odczuwa nieodpartą chęć dalszej gry, zwiększa stawki – tym samym coraz więcej przegrywa. U hazardzistów pojawiają się zaburzenia w logicznym myśleniu. Nie potrafią oni ocenić sytuacji, wydaje im się, że wynik gry zależy wyłącznie od nich, a nie jest dziełem przypadku. Ewentualne wygrane traktują jako efekt własnej wiedzy i doświadczenia, a nie szczęścia. Patologiczny hazard wiąże się z uzależnieniem od silnego przymusu mocnych wrażeń, które zapewnia gra. Hazardziści zatapiają się również w świecie fantazji – ułudy o wielkiej wygranej, która wszystko odmieni. Zaczyna się pożyczanie pieniędzy i zaciąganie kredytów. Całe życie osoby uzależnionej zaczyna być skoncentrowane wokół gry.

Objawami hazardu są:

  • silna potrzeba lub poczucie przymusu hazardowego grania;
  • subiektywne przekonanie o istnieniu trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z hazardowym graniem, tj. upośledzenie kontroli nad powstrzymywaniem się od gry oraz nad długością czasu poświęcanego na hazard;
  • występowanie niepokoju, rozdrażnienia lub gorszego samopoczucia przy próbach przerwania czy ograniczania grania oraz ustępowania tych stanów z chwilą powrotu do gry;
  • spędzanie coraz większej ilości czasu na graniu w celu uzyskania zadowolenia lub dobrego samopoczucia, które poprzednio uzyskiwane były w krótszym czasie;
  • postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz grania;
  • kontynuowanie hazardowego grania pomimo szkodliwych następstw (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają związek z hazardem.

Wyróżnia się 4 fazy hazardu:

  • faza zwycięstw – na tym etapie gracz uprawia hazard okazjonalnie, marzy o dużej wygranej, z czasem zaczyna odczuwać duże pobudzenie, coraz więcej czasu poświęca grze i podnosi stawki, drobna wygrana wywołuje u niego euforię;
  • faza strat – gracz obstawia coraz wyższe stawki, co powoduje duże straty, skupia się na zdobywaniu pieniędzy na grę, zaniedbuje bliskich i obowiązki zawodowe licząc na ogromną wygraną;
  • faza desperacji – hazardzista wpada w kłopoty finansowe (może utrafić pracę, przestać spłacać wierzycieli, odseparować się od rodziny), pojawia się u niego psychiczne wyczerpanie, poczucie winy z powodu ogromnych długów, ale nie jest w stanie przestać grać;
  • faza utraty nadziei – gracz może utracić rodzinę (rozwieść się, zerwać kontakty z dziećmi), wpaść w spiralę długów, podejmować próby samobójcze)

Hazardzista może odczuwać, że to co robi jest zgubne, ale chęć odczucia dreszczyku emocji jest silniejsza niż zdrowy rozsądek. Taka sytuacja wynika ze zmian neurologicznych – zostaje zaburzona praca ośrodka nagród w mózgu, przestaje on odpowiednio reagować na bodźce. Aby pojawił się dreszczyk emocji, gracz musi cały czas stymulować mózg wyższymi stawkami, co prowadzi do błędnego koła.
Aby skutki nałogowej gry były jak najmniej drastyczne, należy jak najwcześniej poszukać pomocy. Faza utraty nadziei jest ostatnim sygnałem, aby zwrócić się o pomoc do specjalistów.

 

Uzależnienia

Alkoholizm

Pijąc alkohol oczekuje się korzyści. Relaks, odprężenie, większa...

Dowiedz się więcej !
Hazard

Termin „hazard” wywodzi się od arabskiego słowa „az-zahr” oz...

Dowiedz się więcej !
Narkomania

Słowo narkomania pochodzi od greckiego określenia „narke” (odurz...

Dowiedz się więcej !
Lekomania

Uzależnienie od leków określa się inaczej mianem lekomanii. Leki n...

Dowiedz się więcej !
© 2017 Copyright by CENTRUM-OSTOJA